จุดทางเทคนิคของเทคโนโลยีการปิดผนึกสำหรับเครื่องบรรจุภัณฑ์สูญญากาศ
กระบวนการปิดผนึกของเครื่องบรรจุภัณฑ์สูญญากาศเป็นแกนหลักในการ "ล็อคสภาพแวดล้อมที่มีออกซิเจนต่ำ-" และผลการปิดผนึกจะกำหนดอายุการเก็บรักษาของผลิตภัณฑ์ในบรรจุภัณฑ์โดยตรง (หากซีลรั่ว ความเข้มข้นของออกซิเจนภายในถุงจะเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว) ประเด็นทางเทคนิคที่สำคัญของเทคโนโลยีการซีลนั้นเกี่ยวข้องกับ "การควบคุมอุณหภูมิที่แม่นยำของแถบทำความร้อน" และ "การออกแบบซีลสองชั้น-ซ้ำซ้อน" ในขณะที่ต้องอาศัยแรงกดและเวลาประสานกัน ตลอดจนการปรับเปลี่ยนชิ้นส่วนที่สึกหรอ รายละเอียดทางเทคนิคเฉพาะมีดังนี้:
การควบคุมอุณหภูมิของแถบทำความร้อน: แกนหลักคือ "การจับคู่ที่แม่นยำ + การทำความร้อนสม่ำเสมอ"
เป้าหมายของการควบคุมอุณหภูมิคือการทำให้ชั้นปิดผนึกความร้อน-ของฟิล์มบรรจุภัณฑ์ (เช่น ชั้น PE, CPP) อยู่ใน "สถานะหลอมเหลว" สำหรับการยึดเกาะ ขณะเดียวกันก็หลีกเลี่ยงความเสียหายต่อชั้นนอก (เช่น PET, ชั้นอลูมิเนียมฟอยล์) และป้องกันการเปราะหรือการรั่วไหลของซีล
1. การจับคู่อุณหภูมิ: การตั้งค่าที่แม่นยำตามวัสดุฟิล์มบรรจุภัณฑ์ (พารามิเตอร์หลัก)
ฟิล์มบรรจุภัณฑ์ที่แตกต่างกันมีอุณหภูมิการปิดผนึกความร้อน-แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ อุณหภูมิที่สูงเกินไปจะเผาไหม้ผ่านฟิล์ม ในขณะที่อุณหภูมิที่ต่ำเกินไปจะล้มเหลวในการปิดผนึกหลอมเหลว ช่วงอุณหภูมิที่แนะนำสำหรับวัสดุทั่วไปมีดังนี้:
| ประเภทฟิล์มบรรจุภัณฑ์ | ความร้อน-ช่วงอุณหภูมิการซีล ( องศา ) | หมายเหตุสำคัญ |
|---|---|---|
| ฟิล์ม PE ธรรมดา (ชั้นเดียว-/ชั้นในแบบคอมโพสิต) | 120-150 | จุดหลอมเหลวต่ำ อุณหภูมิที่มากเกินไปทำให้เกิดการหดตัว/การเสียรูป ทำให้ต้องใช้เวลาในการปิดผนึกสั้น |
| ฟิล์มคอมโพสิต PE + PET | 140-170 | ชั้น PET ทนต่ออุณหภูมิสูง- จำเป็นต้องใช้อุณหภูมิที่สูงขึ้นเพื่อให้แน่ใจว่าชั้นในของ PE ละลาย |
| ฟิล์มคอมโพสิตอลูมิเนียมฟอยล์ (เช่น PET + อลูมิเนียมฟอยล์ + PE) | 180-220 | อลูมิเนียมฟอยล์มีคุณสมบัติเป็นฉนวนความร้อน ต้องใช้อุณหภูมิที่สูงขึ้นเพื่อเจาะชั้นนอกโดยใช้เวลาปิดผนึกนานขึ้น |
| ฟิล์มยืด (เฉพาะเครื่องบรรจุภัณฑ์สูญญากาศ-) | 160-190 | ความหนาสม่ำเสมอ อุณหภูมิที่คงที่เป็นสิ่งสำคัญเพื่อหลีกเลี่ยงความร้อนสูงเกินไปในท้องถิ่น |
2. ความสม่ำเสมอของอุณหภูมิ: การออกแบบที่สำคัญเพื่อหลีกเลี่ยง "การรั่วไหลในท้องถิ่น"
การเลือกวัสดุแถบทำความร้อน: อุปกรณ์เกรดอุตสาหกรรม-ส่วนใหญ่ใช้ "แถบทำความร้อนคาร์บอนไฟเบอร์" หรือ "แถบทำความร้อนนิกโครม" แบบแรกให้ความร้อนสม่ำเสมอมากกว่า (ความแตกต่างของอุณหภูมิน้อยกว่าหรือเท่ากับ ±5 องศา ) ในขณะที่แบบหลังให้ความต้านทานต่ออุณหภูมิที่สูงกว่าและอายุการใช้งานที่ยาวนานขึ้น เครื่องใช้ในครัวเรือน/เชิงพาณิชย์มักใช้แถบทำความร้อนโลหะธรรมดา ซึ่งต้องมีการตรวจสอบการไหม้เฉพาะที่เป็นประจำ (บริเวณที่ไหม้เกรียมบ่งบอกถึงอุณหภูมิที่มากเกินไป และจำเป็นต้องปรับหรือเปลี่ยนใหม่)
การออกแบบการชดเชยอุณหภูมิ: อุปกรณ์ระดับไฮเอนด์-มีฟังก์ชัน "การควบคุมอุณหภูมิแบบแบ่งส่วน" โดยที่แถบทำความร้อนจะแบ่งออกเป็น 2-3 ส่วนที่มีการควบคุมอย่างอิสระ สามารถปรับอุณหภูมิสำหรับตำแหน่งต่างๆ ของปากถุงได้ (เช่น ขอบ ตรงกลาง) เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ความร้อนไม่สม่ำเสมอซึ่งเกิดจากรอยย่นของปากถุง
3. การปรับแบบไดนามิก: การปรับตามเวลาจริง-ให้เข้ากับสภาพการทำงาน
อุณหภูมิไม่ใช่ค่าคงที่ และจำเป็นต้องปรับตามสถานการณ์ต่อไปนี้:
ลักษณะของวัสดุ: เมื่อบรรจุวัสดุที่ชื้น/มัน (เช่น เนื้อสด ซอส) ปากถุงมีแนวโน้มที่จะเกิดการยึดเกาะของความชื้น/น้ำมัน เพิ่มอุณหภูมิ 5-10 องศาเพื่อชดเชยการปิดผนึกความร้อนไม่เพียงพอที่เกิดจากการดูดซับความร้อนของความชื้น
อุณหภูมิแวดล้อม: ในสภาพแวดล้อมฤดูหนาวที่มีอุณหภูมิต่ำ- ความแข็งของฟิล์มจะเพิ่มขึ้น เพิ่มอุณหภูมิขึ้น 10-15 องศา ในฤดูร้อนที่มีอุณหภูมิสูง ให้ลดอุณหภูมิลง 5-10 องศา
ความหนาของฟิล์ม: สำหรับความหนาของฟิล์มบรรจุภัณฑ์ที่เพิ่มขึ้นทุกๆ 10μm ให้เพิ่มอุณหภูมิขึ้น 5-8 องศา (เช่น 130 องศาสำหรับฟิล์ม PE 20μm, 135-140 องศาสำหรับฟิล์ม PE 30μm)
