บรรจุภัณฑ์ข้าวรูปแบบพื้นฐานมีมาตั้งแต่สมัยโบราณ โดยหลอดไม้ไผ่ โถเครื่องปั้นดินเผา และกระสอบปอกระเจาทำหน้าที่เป็นภาชนะหลัก โดยหน้าที่หลักจำกัดอยู่เพียง "การบรรจุและการขนส่ง" เท่านั้น ในช่วงยุคเศรษฐกิจที่วางแผนไว้ในประเทศจีน บรรจุภัณฑ์ข้าวยังคงนิ่งงันเป็นส่วนใหญ่ในระยะที่ให้ความสำคัญกับ "การขนส่งมากกว่าประสบการณ์ของผู้ใช้" ในช่วงทศวรรษที่ 1980 กระสอบปอกระเจาขนาด 100 กิโลกรัมเป็นกระแสหลัก บรรจุภัณฑ์หยาบนี้สอดคล้องกับนโยบายการซื้อและการขายผูกขาดของรัฐ ข้าวเป็นเพียงสินค้ายังชีพ ไม่ต้องการตราสินค้าหรือการเก็บรักษาความสด แม้ว่าโมเดลนี้จะลดต้นทุนการจัดจำหน่าย แต่ก็ล้มเหลวในการรับประกันคุณภาพการจัดเก็บ ซึ่งนำไปสู่ปัญหาโรคราน้ำค้างบ่อยครั้งในสภาพแวดล้อมที่ชื้น
คริสต์ทศวรรษ 1990 ถือเป็นช่วงการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ ถุงพลาสติกทอและกระสอบพลาสติกค่อยๆ เข้ามาแทนที่ถุงปอกระเจา โดยมีบรรจุภัณฑ์ขนาด 25- กิโลกรัมกลายเป็นมาตรฐาน การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดจากการเปิดตลาดธัญพืช เนื่องจากข้าวเริ่มได้รับคุณสมบัติทางการค้า คุณสมบัติกันลื่น-และความทนทานของถุงผ้าเหมาะกับการขนส่งขนาดใหญ่ ในขณะที่การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีการพิมพ์ทำให้เกิดโลโก้แบรนด์ที่เรียบง่าย อย่างไรก็ตาม ยังมีข้อบกพร่องที่สำคัญอยู่: การระบายอากาศที่ไม่ดีส่งผลให้การป้องกันแมลงและโรคราน้ำค้างไม่ได้ผล โดยอายุการเก็บรักษามักจะสั้นลงถึงสามเดือนในฤดูร้อน นอกจากนี้ บรรจุภัณฑ์ที่เป็นเนื้อเดียวกันไม่สามารถสะท้อนถึงความแตกต่างในด้านคุณภาพข้าวได้
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 เทคโนโลยีการอนุรักษ์ได้ผลักดันการอัพเกรดบรรจุภัณฑ์ บรรจุภัณฑ์สูญญากาศและถุงพลาสติกคอมโพสิตกลายเป็นทิศทางใหม่ วัสดุคอมโพสิตหลายชั้น- เช่น EVOH และ PET ได้สร้างสภาพแวดล้อมที่ปิดสนิท รวมกับเทคโนโลยีการสุญญากาศหรือไนโตรเจน- ยับยั้งการเกิดออกซิเดชันและการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ช่วยยืดอายุการเก็บรักษาเป็น 6-12 เดือน ข้อมูลจำเพาะของบรรจุภัณฑ์มีความหลากหลายมากขึ้น โดยการเพิ่มขึ้นของบรรจุภัณฑ์ขนาดเล็ก 1-5 กิโลกรัมเพื่อรองรับครัวเรือนขนาดเล็กสมัยใหม่ บรรจุภัณฑ์กล่องของขวัญระดับพรีเมียมมุ่งเป้าไปที่ตลาดระดับไฮเอนด์ โดยถ่ายทอดลักษณะเฉพาะของภูมิภาคและความรู้สึกถึงคุณภาพผ่านการออกแบบ แบรนด์ต่างๆ เช่น Wuchang Rice ประสบความสำเร็จในการสร้างความแตกต่างด้วยแนวทางนี้
ในปัจจุบัน ความยั่งยืนด้านสิ่งแวดล้อมและนวัตกรรมเป็นแนวโน้มหลัก วัสดุที่ย่อยสลายได้ทางชีวภาพกำลังเข้ามาแทนที่พลาสติกแบบเดิมมากขึ้นเรื่อยๆ และรูปแบบบรรจุภัณฑ์ใหม่ๆ เช่น กระป๋องแบบแท็บดึง-และกระป๋องกระดาษก็กำลังเกิดขึ้น ตัวอย่างเช่น "Long Mi" ใช้กระป๋องดึงไนโตรเจนแบบดึงล้าง 310-กรัม- ซึ่งตรงกับมื้ออาหารมื้อเดียวอย่างแม่นยำ ในขณะเดียวกัน บรรจุภัณฑ์ก็มีฟังก์ชั่นการใช้งานมากขึ้น รหัสการตรวจสอบย้อนกลับและฉลากข้อมูลโภชนาการแพร่หลายมากขึ้น วิวัฒนาการนี้ประสบความสำเร็จในการก้าวกระโดดจาก "การปกป้องผลิตภัณฑ์" ไปสู่ "การสื่อสารคุณค่า" โดยเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ให้กลายเป็นสะพานเชื่อมที่สำคัญที่เชื่อมระหว่างฝ่ายการผลิตกับผู้บริโภค
