ข้อบกพร่องทั่วไปในบรรจุภัณฑ์สุญญากาศ-และมาตรการรับมือทางอุตสาหกรรม

แม้ในสภาพแวดล้อมสุญญากาศ การติดตามปริมาณออกซิเจนที่ตกค้างภายในบรรจุภัณฑ์ รวมกับการเกิดออกซิเดชันของภาพถ่าย-และความร้อน-ที่เกิดจากแสง (โดยเฉพาะรังสียูวี) และความผันผวนของอุณหภูมิระหว่างการเก็บรักษาและการขนส่ง ยังคงสามารถทำให้เกิดการเสื่อมสภาพอย่างช้าๆ ของไขมันไม่อิ่มตัวที่มีอยู่มากมายในถั่ว สิ่งนี้ทำให้เกิด "รสชาติที่ไม่เหมาะสม-" หรือกลิ่นหืนซึ่งเป็นที่รู้จักโดยทั่วไป ซึ่งไม่เพียงแต่ทำให้รสชาติแย่ลงเท่านั้น แต่ยังก่อให้เกิดเปอร์ออกไซด์ที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพด้วย

สารละลาย:
แนวทางปฏิบัติทางอุตสาหกรรมขั้นสูงคือการใช้ "การล้างไนโตรเจน" แทนการใช้บรรจุภัณฑ์สุญญากาศแบบธรรมดา ซึ่งเกี่ยวข้องกับการล้างบรรจุภัณฑ์ด้วยก๊าซเฉื่อยที่มีความบริสุทธิ์สูง- เช่น ไนโตรเจน หลังจากการอพยพ เพื่อไล่ออกซิเจนให้ทั่วถึงมากขึ้น นอกจากนี้ การใช้วัสดุบรรจุภัณฑ์อะลูมิเนียมคอมโพสิตที่มีอุปสรรคสูง-จะปิดกั้นแสง ออกซิเจน และความชื้นได้อย่างมีประสิทธิภาพ การใช้ระบบโซ่เย็นหรือการจัดการห้องเย็นที่เข้มงวดทั่วทั้งคลังสินค้าและลอจิสติกส์ยังเป็นกุญแจสำคัญในการควบคุมอัตราออกซิเดชันอีกด้วย

ความแตกต่างของความดันที่สำคัญภายในและภายนอกบรรจุภัณฑ์สูญญากาศอาจทำให้ถั่วที่มีพื้นผิวแข็งและมีขอบแหลมคม (เช่น วอลนัท แมคคาเดเมีย) เจาะบรรจุภัณฑ์ ทำให้เกิดการสูญเสียจากสุญญากาศ นอกจากนี้ การบีบอัดอันทรงพลังระหว่างกระบวนการสุญญากาศอาจทำให้น็อตเสียหายได้ง่าย ส่งผลให้ชิ้นส่วนแตกหักซึ่งส่งผลต่อรูปลักษณ์และเนื้อสัมผัสของผลิตภัณฑ์

สารละลาย:
การแก้ไขปัญหานี้ขึ้นอยู่กับการปรับกระบวนการบรรจุภัณฑ์ให้เหมาะสม ในด้านหนึ่ง แนะนำให้ใช้วัสดุบรรจุภัณฑ์คอมโพสิตหลาย-ชั้นที่มีความต้านทานการเจาะทะลุได้ดีกว่า ในทางกลับกัน การปรับระดับสุญญากาศอย่างเหมาะสมเพื่อหลีกเลี่ยงการอพยพมากเกินไป หรือการวางถาดอาหาร-ไว้ในบรรจุภัณฑ์เพื่อให้รองรับทางกายภาพและบัฟเฟอร์สำหรับถั่ว จะช่วยกระจายแรงกด วิธีการนี้ช่วยรักษาความสมบูรณ์ของถั่วในระดับสูงสุด ในขณะเดียวกันก็รับประกันอุปสรรคออกซิเจนที่มีประสิทธิภาพ